galaktyka

1. Historia holodynamizmu, 2. Kolory znaków zodiaku

WSZECHŚWIAT - POSTAĆ LUDZKA - ABSOLUT

Mapa plastra wszechświata w różnych odcieniach kolorowych wibracji


W roku 1985 Valerie de Lapparent, Huchra i Margaret Geller z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics pomierzyli przesunięcie ku czerwieni 1767 galaktyk w pasku o szerokości 6 stopni, rozciągającym się na przestrzeni 120 stopni nieba. Pasek ten obejmuje rektascencje od 8 do 17 godzin, oraz deklinację w zakresie 26,5 do 38,5 stopni. Po zmierzeniu przesunięć ku czerwieni badacze mieli do dyspozycji trzy współrzędne: rektascencję, deklinację i przesunięcie ku czerwieni.
Mapa plastra wszechświata obrazuje jedynie dwa z trzech wymiarów poczynionych z obserwacji; współrzędna deklinacji jest prostopadła do rysunku.
My umiejscowieni jesteśmy w punkcie u dołu mapy. Wzdłuż promienia naniesiono przesunięcie ku czerwieni lub inaczej prędkości ucieczki.
... Widzimy ułożenie galaktyk w "postać ludzką". Zewnętrzna krawędź klina jest oddalona od Ziemi na odległość 450 milonów lat świetlnych.
Gromada Warkocza jest "korpusem istoty ludzkiej".


opis opis opis opis

"Z tezy, że Wszechświat jest ruchomym hologramem wynika, że istota ludzka jest również ruchomym hologramem."

- Czy są na to dowody? -, Oto one: "Tejemnicze mikrosystemy związane z ciałem fizycznym człowieka" większość rysunków z pracy Josefa Jonasa "Tajemnice energii życia"



























Dalsze dowody: "każda komórka żywej istoty jest jego najmniejszą żywą całością, a jednocześnie ma zakodowany w jądrze komórki (w DNA) obraz całego organizmy, zgodnie z holograficzną zasadą kodowania całości.
Wniosek: Nauka powinna jak najszybciej do metody naukowej dodać nowy aksjomat: "O holodynamicznej organizacji wszechświata", w którym maso - energia jest tak naprawdę zagęszczoną czasoprzestrzenią. Moim zdaniem brak w nauce aksjomatu o holograficznej organizacji Wszechświata powoduje, na przyklad, że fizyka teoretyczna od stu lat zatrzymała się w rozwoju, a inne dziedziny nauki są lub mogą znaleźć się w impasie, pomimo rozwoju technologicznego i przemysłowego.



"Ciemna energia i materia"

Masa wszystkich gwiazd i planet, oraz masa wszystkich żywych istot, stanowi zaledwie 4 % całkowitej masy Wszechświata.
- Co stanowi resztę?, czyli pozostające 96%???-
-Ładna mi reszta to przecież prawie cała masa wszechświata! -
O tej "reszcie" nasza nauka prawie nic nie wie. - czy nie jest to przerażające?! -

Teraz już wiemy, że współczesna nauka bada jedynie 4 % masy naszego wszechświata.

W całościowym postrzeganiu tematu, może to oznaczać, że naukowe badania mogą ogarnąć maksymalnie tylko cztery procent całej wiedzy o wszechświecie.

Całe szczęście, że mamy jeszcze nauki ezoteryczne i niekonwencjonalne, które w jakimś sensie uzupełniają te 96% niewiedzy.

Przez obserwację galaktyk, ich ruchów i rozmieszczenia, naukowcy są w stanie oszacować stosunek zwykłej materii, materii ciemnej i ciemnej energii w ogólnym bilansie energetycznym Wszechświata...

Według najnowszych obserwacji znana nam materia stanowi zaledwie około 4% tej gęstości, 23% procent stanowi ciemna materia, a pozostała część, ponad 70% energii Wszechświata, to ciemna energia.

Na początku XX wieku wielki wynalazca Nicola Tesla, używał eteru do działania niektórych swoich urządzeń. Z powodu ignorancji tamtejszej nauki, większość z tych urządzeń musiał zniszczyć. Dzisiaj mianem eteru współcześni naukowcy nazywają: ciemną energię i ciemną materią. Może wśród nich znajdą się odważni i honorowi, którzy przeproszą Nicola Teslę za swoich starszych kolegów.

Najlepszym sposobem przeprosin dla Nicola Tesli, byłoby nazwanie ciemnej materii i ciemnej energii - mianem ETERU.



"Czy przestrzeń jest cyfrowa ?"

Eksperyment przygotowywany na obrzeżach Chicago ma wyjaśnić najgłębsze związki pomiędzy informacjami, materią i czasoprzestrzenią. Jeśli się uda, być może trzeba będzie zrewidować podstawy fizyki XXI wieku. Michael Moyer


"Informacja na powierzchni"

Zgodnie z zasadą holograficzną trójwymiarowy świat wyłania się dzięki informacjom zapisanym na dwuwymiarowych "powierzchniach świetlnych".
wzór A. Einsteina E = m X c2; przekształcamy
stąd --> M masa = E energia/ na C2 (powierzchnię świetlną).
Innymi słowy masa jest to stosunek energii zawartej w materii do powierzchni świetlnej utworzonej z tej energii, (czyli do iloczynu wektorów prędkości światła). Czyli, im gęstsza jest materia tym więcej informacji może w sobie zawierać, czy przechowywać.
Stąd, najwięcej informacji zawierają "czarne dziury". Co miałoby swoje uzasadnienie logiczne, gdyż czarne dziury najczęściej są centralnymi gwiazdami każdej galaktyki, wokół których krążą pozostałe gwiazdy.


"Wnioski - Analogia holograficzna"

Jeżeli człowiek jest holograficznym zapisem całości, a więc obrazem całego wszechświata, to możliwa jest analogia, w której każda istota ludzka reprezentuje zakodowany Wszechświat.
W tej analogii Układ Słoneczny zakodowany jest w jakimś pojedynczym atomie, znajdującym się gdzieś na naszej stopie. Nasza planeta w tej skali, jest trzecim z kolei elektronem, znajdującym się na trzeciej orbicie licząc od jądra atomowego tego słońca - atomu. Na tej "analogicznej holograficznie" Ziemi znajduje się wysoko rozwinięta cywilizacja, która posiada zdolności obserwacji Wszechświata (czyli obserwują nasza skromną osobę). Wnioski jakie wyciąga ta cywilizacja co do wyglądu obserwowanego przez nią W. są takie same jak naszej "rzeczywistej".
- Czy z wnętrza stopy można zobaczyć coś więcej niż zobaczyli to nasi astronomowie z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics? -
Na pewno zobaczymy zarys "postaci ludzkiej", stworzonej przez promieniowanie komórek-galaktyk i organów- gromad galaktyk. Gdybyśmy chcieli zobaczyć jak ta "Postać Ludzka" wygląda z perspektywy, należałoby znaleźć się na zewnątrz tej istoty i to jeszcze w odpowiednio dużej odległości. Wtedy możliwe by było zrobienie "fotki" tej Superistoty.

Źródła: "Galaktyczne bąble, pustki i dziury w czasie: Najnowsze odkrycia kosmologii" Pandora Science pod redakcją Jamesa Cornella - wykład 3: "Mapa wszechświata: plastry i bańki" autor: Margaret J. Geller Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics.
- miesięcznik "Świat Nauki" marzec 2012; artykuł""Cyfrowy Wszechświat" autor: Michael Moyer
- miesięcznik "21.wiek" maj 2012; artykuł:"Ciemna materia i energia" autor: Grzegorz Link

opracował: Aleksander Wezuski