galaktyka

1. Kosmogramy Epoki Wodnika, 2. Historia holodynamizmu,
3. Nowe spojrzenie, 4. Kolory znaków zodiaku

Epoka Wodnika - Kosmogramy dla stolicy Polski.

Po przeczytaniu książki "UFO z Plejad" Guido Moosbruger'a, postanowiłem sprawdzić jej prawdziwość. W książce znalazłem rozdział dotyczący zamachów na Eduarda Meiera.
Podane daty zamachów, z dokładnymi godzinami i minutami sprawdziłem technikami astrologicznymi. Ten fragment książki, utwierdził mnie o prawdziwości jego relacji.

Drugi fragment powyższej książki, którego prawdziwość sprawdziłem dotyczył - "Historii Wenus według Semjase " cytuję: '...Według Plejadan Wenus nie jest odpryskiem Malony, lecz dawnym satelitą Urana. Olbrzymia kometa zwana przez nich „Niszczycielem" wyrwała ją przed 10.000 lat (dokładnie 10.314 lat temu w odniesieniu do roku 1990) z orbity Urana i zawlokła w pobliże Ziemi, wywołując w ten sposób szereg kosmicznych katastrof. Dopiero przed 3500 lat ów dawny księżyc Urana usadowił się ostatecznie na obecnej orbicie pomiędzy Merkurym i Ziemią".

...Podczas swojego przelotu w pobliżu Ziemi 3453 lat temu [3472 w odniesieniu do roku 1994] Wenus została z powodu siły przyciągania Ziemi „okradziona" ze swojej energii rotacyjnej i w wyniku sił tarcia wzrosła jej temperatura. Ów wzrost temperatury pod wpływem sił tarcia jest przyczyną obecnie panujących na Wenus warunków...

Pytanie jakie nasuwa sie tutaj to: - Czy istnieją na Ziemi dowody dotyczące tak spektakularnego wydarzenia, sprzed niemal 3500 lat, jakim było przejście planety Wenus w pobliżu Ziemi ? -

W 2010 roku natrafiłem na książkę Graham'a Phillips'a pt. "Zagłada ziemskiej cywilizacji w 2024 roku", w której autor przedstawia dowody potwierdzające przejście "ognistej tarczy" w pobliżu Ziemi, zapisane przez największe ówczesne cywilizacje. Sam autor dowodzi w swojej książce o przejściu komety lub ciała kosmicznego, moim zdaniem określenie "ognista tarcza", bardziej pasuje do planety.

Cytuję Grahama Phillips'a: "...Według pewnego egipskiego tekstu, znanego jako "Papirus Tulli", pochodzącego z czasów Totmesa III, (a obecnie przechowywanego w Muzeum Egipskim w Watykanie) w 22 roku, w trzecim miesiącu zimy, o szóstej godzinie dnia, skrybowie z Domu Życia zauważyli na niebie ognistą tarczę"..."Bez względu na to, czym był ten obiekt, śmiertelnie przeraził obserwatorów: "Strwożył i wzbudził popłoch w sercach skrybów, i padli oni na ziemię". Tekst ten podaje, że podobnego zjawiska nigdy dotąd nie widziano w Egipcie, i opisuje je jako: "CUD NIGDY PRZEDTEM NIEWIDZIANY OD ZAŁOŻENIA TEGO KRAJU".

"...W Chinach, jedna z ksiąg, znana jako "Jedwabny Almanach" z Mawangdui (obecnie przechowywana w Muzeum Prowincji Hunan w Changsha) była ilustrowanym tekstem zawierającym różne obserwacje astronomiczne wraz z ich interpretacjami astrologicznymi. Jedna z pierwszych wymieniała nowe ciało niebieskie, które nieoczekiwanie zauważono na niebie na początku XV wieku p.n.e. Tajemnicza promienista tarcza-symbol po raz pierwszy pojawiła się w Chinach w tym samym czasie, co nowe religie i ich tarcze - symbole na Bliskim Wschodzie".

"...Wprawdzie ówcześni obserwatorzy nie mieli pojęcia, co to było, ale odnotowali to w całej Europie, w Chinach, w Japonii i w Egipcie. Zapiski dotyczą wyglądu nowej gwiazdy, która silnie świeciła przez wiele miesięcy, zanim zgasła. W Chinach zapisano, że świeciła tak jasno, iż można było w nocy czytać przy jej blasku; zaś astrolog Ali bin Ridwan, żyjący na terenie Egiptu, uznał, że "jej blask był w jednej czwartej tak jasny jak księżyca w pełni".


EPOKA WODNIKA, nazywana również ERĄ WODNIKA, według relacji Plejadan rozpoczęła się: 3.02.1844 roku.
Do 3.02.1937 roku była to I połowa okresu przejściowego,a następnie do 3.02.2029 występuje II połowa okresu przejściowego, w której obecnie się znajdujemy.
Co oznacza, że: 3.02.2029 roku o godzinie 11.20 czasu środkowoeuropejskiego , rozpocznie się jej czysta wibracja. W okresach przejściowych wibracje Epoki Ryb i Wodnika są "wymieszane" (jak np. indygo z fioletowym) co może mieszkańcom ziemi dawać, pewne zamieszanie emocjonalno-intelektualne.
Gdyż przesłanie Epoki Wodnika, jest "przeplatane" przesłaniem mijającej epoki Ryb. Jednak stały wzrost wibracji Wodnika (symbolicznego fioletu), z jednoczesnym stałym zmniejszaniem się wibracji Ryb (symbolicznego indygo) oznacza, że "Nowe" zwycięży, czego początkiem będzie rok 2029.











W "Nieznanym Świecie" przeczytałem artykuł o astrologii, w którym pewien student filologii polskiej pyta się: - Czy istnieje związek pomiędzy prądami ideowymi w literaturze i sztuce a astrologią? - Podaje przykład Oświecenia, w którym dominuje "szkiełko i oko" i Romantyzmu, w którym dominuje "czucie i wiara". Z astrologicznego punktu odniesienia w latach 1739 do 1754 1/12 Epoki Ryb znajdowała się w znaku Panny, który jest znakiem ziemskim i praktycznym, i na pewno pasuje do ideii tego kierunku . W latach pomiędzy 1829 a 1859 następuje na Ziemi przejście wibracyjne pomiędzy epokami, a jednocześnie 1/12 Ryb przechodzi w 1/12 Strzelca. Jest to niezwykły okres, który zdarza się raz na 2155 lat. W przejściu pomiędzy epoką Ryb a Wodnika, władcami są: Neptun, Uran i Jowisz. Te planety odgrywają bardzo dużą rolę we wszelkiej twórczości. Dusze ludzi wrażliwych - artystów, poetów i pisarzy okres ten odczuwają intensywniej, w przemijaniu starego, a jednocześnie budzenia się czegoś nowego. W ich duszach, poprzez ich twórczość, można usłyszeć: "głos", "szept", a nawet "krzyk" tęsknoty, w nieświadomości zbiorowej, że oto coś, nieodwracalnie się kończy, aby mogło pojawić się coś nowego."Czucie i wiara" są atrybutami mijającej właśnie epoki Ryb. Romantyzm był dla mnie, symbolicznym, a jednocześnie podświadomym hołdem, oddanym trwającej 2155 lat epoce Ryb, którą "dopadł" kres istnienia.

Historia rozwoju ludzkości potwierdza, że te minione 164 lata, dały niezwykły rozwój ogólnie mówiąc "Nowego", czyli tego wszystkiego, co reprezentuje Uran władca Wodnika.

"Nowe" dotyczy wynalazków, przede wszystkim związanych z: elektrycznością, elektroniką i informatyką, a szczególnie technologią komputerową. Rozwój dotyczy również sfery duchowej człowieka, co przejawia się w: rozwoju wiedzy niekonwencjonalnej, nowych kierunków w sztuce, nauce i kulturze człowieka, co często ma związek z nowymi sposobami zachowań kulturowych itd, itp.

Uran władca Wodnika jest ze swoją oryginalnością, często trudny do zinterpretowania, a w skrajnych swoich działaniach może prowadzić do wojen, ruchów rewolucyjnych i terrorystycznych. Tej skrajności w pierwszej połowie okresu przejściowego E.W. (I Wojna Światowa 1914-18, Rewolucja w Rosji 1918) jak i w drugiej połowie okresu przejściowego Epoki Wodnika(II Wojna Światowa), jak większość z nas pamięta, nie brakowało, dzisiaj również nam jej nie brakuje.

Wędrując przez epoki astrologiczne (w której każda liczy 2155 lat), możemy określić wpływ tak zwanego "priorytetu mentalnego", który charakteryzuje i reprezentuje każdą minioną epokę astrologiczną.

Epoka Byka to okres od 4622 roku p.n.e. do 2467 roku p.n.e. Jest to znak stały i ziemski, motto:"ja mam". Władcą znaku byka jest Eris i Wenus, a w dopełniającym znaku skorpiona władcami są: Pluton i Mars. Wielkie budowle, takie jak np. Piramidy, miały swoje uzasadnienie i są symbolem tej epoki. Wibracja byka wiąże się "dopełniająco" ze znakiem Skorpiona, Dodajemy, więc tutaj takie sub-priorytety jak: wiedza magiczna, zjawisko życia i śmierci. Wiedzę magiczną reprezentują kapłani, a zjawisko życia i śmierci reprezentuje tło tej epoki w postaci: piramid jako grobowców władców i niezwykłe zainteresowanie i umiejętności w balsamowaniem zwłok, które miało ułatwiać komunikację pomiędzy światem żywych, a światem zmarłych.

Następna epoka Barana to okres od 2467 roku p.n.e do 312 roku p.n.e. Jest to znak kardynalny i ognisty , motto:"ja jestem". Władcą tej epoki jest Mars, a w znaku dopełniającym Wagi jest Wenus. Najbardziej charakterystyczny wpływ epoki barana, wyraża pierwszy dekanat (1030 p.n.e. do 312 p.n.e.), ostatnie 180 lat również barana (492 p.n.e do 312 p.n.e.), oraz w tym samym odcinku czasu, ostatnie 15 lat barana (327 p.n.e do 312 p.n.e.). Pod koniec każdej epoki astrologicznej następuje dodawanie się wibracji znaku, który reprezentuje daną epokę, czyli siła jego wzrasta czterokrotnie (baran razy cztery). - Kto jest tym człowiekiem, który wyraża i jest wibracją Barana? - Znany jest jako Aleksander Wielki, jest powszechnie uznawany za wybitnego stratega i jednego z największych zdobywców w historii ludzkości. Okres panowania Aleksandra wyznacza granicę między dwiema epokami historii starożytnej: okresem klasycznym i epoką hellenistyczną. W tym czasie wpływy Marsa i wpływy dopełniającej Wenus wzajemnie się dopełniają. Aleksander kształcony był przez Arystotelesa, który uczył go etyki, polityki, medycyny i greckiej literatury, być może także dialektyki i erystyki. Mimo wielkiej sprawności fizycznej miał mieć lekceważący stosunek do sportu, przedkładając nad zmagania atletyczne nauki i sztukę. Oprócz spektakularnych zwycięstw wojennych, Aleksander może również pochwalić się swoją drugą piękniejszą stroną. Mam tutaj na myśli założenie wiosną 331 roku p.n.e. miasta Aleksandrii w Egipcie, które w późniejszym czasie przeżyło swój niezwykły rozkwit. Aleksandria stała się największym ośrodkiem intelektualnym greckiego świata. W czasach największej świetności Biblioteka Aleksandryjska liczyła pół miliona zwojów, reprezentujących sumę wiedzy ze wszystkich obszarów badań. Wśród badaczy w Aleksandrii byli: Eulides, Archimedes, astronom Arystarch z Samos, opracował teorię Układu Słonecznego, którego centrun stanowiło Słońce.itd Widzimy że w tym okresie epoki Barana wpływy Barana i Wagi wzajemnie się przenikają, tworząc kulturę i sztukę, gdzie oprócz Marsa i barana, swoje oblicze prezentuje faza "dopełniająca" z Wenus i znakiem Wagi.

Od roku 312 p.n.e. do 1844 Epoka Ryb była władcą świata. Jest to znak zmienny i wodny, motto:"ja wierzę". Władcą tej epoki jest Neptun, w znaku dopełniającym mamy Pannę z władcą Merkurym. "Priorytetem mentalnym" tej epoki jest wiara, która panuje niepodzielnie. "Święta inkwizycja" jest najlepszym przykładem "prania mózgów"(Neptun opozycja Merkury), a jak ten powyższy priorytet się manifestował. Minioną erę Ryb cechowały: mordy, zamachy, przemoc, fanatyzm religijny, wiara w urojenia, czarnoksięstwo, mistycyzm i inne negatywne aspekty ludzkiej psychiki. Na drugim biegunie Epoki Ryb mamy znak Panny, gdzie rządzi Merkury i daje wybitnych ludzi, takich jak: Leonadro da Vinci, Gordano Bruno, Nostradamus i innych. Pozytywna nuta Neptuna i epoki Ryb, to przesłanie dla całej ludzkości, wyrażone przez najwybitniejszą postać tej epoki - Sama Immanuela (Jezusa Chrystusa). Nie można również zapominać o wybitnych artystach tej epoki, gdzie swoją pełnie możliwości przejawia Neptun, szczególnie w muzyce, sztuce i sztuce sakralnej.

Od roku 1844 rozpoczyna się epoka Wodnika i trwać będzie do 3999 roku. Wodnik jest znakiem stałym i powietrznym, motto: "ja wiem". Władcą tego znaku jest Uran, a w znaku dopełniającym mamy znak Lwa, którego władcą jest Słońce. Słońce reprezentuje Świadomość, energię, witalność, Ego. Jeżeli połączymy z głównym nurtem, który reprezentuje Uran, to otrzymamy rozwój poziomu świadomości. Priorytetem mentalnym tej epoki jest wiedza i duchowość, jest to epoka ducha i rozumu. Małe grupy nieformalne, jednak posiadające jakiś wspólny temat, który staje się ich więzami i który z niespotykaną energią i witalnością stanowią lub rozwijają. Innymi słowy: "NG LEW" - Nieformalna Grupa Ludzi Epoki Wodnika. Wodnik(ja wiem), w którym kryje się olbrzymi i witalny Lew (ja chcę), czyli "ja chcę wiedzieć więcej".

Każda epoka ma swój okres przejściowy, który trwa 185 lat, a więc w epoce byka jest okres od 4622 p.n.e do 4437 roku p.n.e.; barana od roku 2467 p.n.e do roku 2282 p.n.e.; ryb od roku 312 p.n.e do roku 127 p.n.e; W epoce wodnika to okres od roku 1844 do roku 2029.


- Proszę spojrzeć, w jak ciekawym momencie historii przyszło nam żyć!? - Podobnie jak inne epoka Wodnika trwać będzie 2155 lat i zakończy się w roku 3999. Bezpośrednio po niej nastąpi epoka Koziorożca, a po niej epoka Strzelca. Dopiero po 25860 latach zakończy się cały cykl precesyjny i zacznie następny.

Znaczenie Epoki Wodnika, cytuję według: "UFO z Plejad" Guido Moosbruger'a,... można przedstawić jednak tylko z astrologicznego punktu widzenia. Promieniowanie Słońca Centralnego Galaktyki jest w tej epoce tak mocno odczuwalne, jak w żadnej innej. Stąd też słuszne są uwagi mówiące o "złotym wieku".

Epoka Wodnika zaczęła się 3 lutego 1844 roku, w chwili gdy znaleźliśmy się w najbardziej zewnętrznym brzegu jej promieniowania. Obecnie znajdujemy się w końcowej fazie okresu przejściowego, w którym jednocześnie odczuwamy słabnący wpływ minionej ery Ryb i stale rosnący wpływ promieniowania ery Wodnika.

Ryba należy do wody, zaś wodnik do powietrza. Wygląda to tak, jak gdyby latająca ryba wyskoczyła z wody i w locie przemieniła się w ptaka. Czas trwania tej metamorfozy wynosi 185 lat. Pogrążona w mroku ludzkość stopniowo wychodzi ku światłości chłonąc nową wiedzę. Najtrafniejszym określeniem tego okresu jest przełom.

Chyląca się ku upadkowi budowla życia musi zostać zburzona bez względu na koszty - jednocześnie na jej gruzach powstają fundamenty nowego domu. Niekorzystny wpływ Ery Ryb sprawia, że dokonujące się przemiany zachodzą z pewnymi kłopotami objawiającymi się w postaci wojen, rewolucji, terroru, fanatyzmu, rządnych władzy polityków, nienawiści, waśni, kłamstw, fałszu etc. Ta spuścizna przeszłości jest drogo opłacana.

Zmiany które dokonują się w okresie przejściowym, można w pewnym stopniu porównać do przechodzenia zimy w wiosnę, które również następuje stopniowo, a nie z dnia na dzień.

Obecnie widzimy na świecie wiele negatywnych tendencji, takich jak: przeludnienie, militaryzm, przemysł zbrojeniowy, rozmaite trucizny, radioaktywność, przestępczość, lekomania, herezje, wyzysk finansowy, przemysł chemiczny, terroryzm, rasizm, handel ludźmi, prostytucja, anarchia, mistycyzm etc.

Jeśli dodamy do tego jeszcze różne kataklizmy, takie jak trzęsienia ziemi, huragany, powodzie, obumieranie lasów, zmiany klimatyczne, dziury ozonowe, zagrożenia nuklearne, AIDS, zboczenia seksualne itd. itp., to wówczas będziemy mieli pełny obraz objawów okresu przejściowego, w którym się obecnie znajdujemy.

Mimo tego wszystkiego osiągnęliśmy jednak niezaprzeczalne sukcesy we wszystkich możliwych dziedzinach życia, zwłaszcza w naukach przyrodniczych i technice. W ubiegłych dziesięcioleciach jak nigdy dotąd dokonaliśmy wielu odkryć i wynalazków. Niestety postęp w naukach humanistycznych nie był tak szybki, w wyniku czego powstała znaczna, trudna do przekroczenia, przepaść między znacznym postępem naukowo-technicznym a wiedzą socjalno-etyczną.

Epokę Wodnika często określa się jako "Czas Końca". To określenie jest prawdziwe jedynie w tym sensie, że to co przestarzałe musi zniknąć. Nie chodzi tu o ostateczny koniec, apokalipsę, lecz o początek, który da o sobie znać w pełni dopiero w roku 2029.

Drgania energetyczne Słońca Centralnego o dużej częstotliwości zalewają naszą planetę inicjując erę pozytywnego duchowego przełomu. Promieniowanie Epoki Wodnika aktywizuje ewolucję planety i jej mieszkańców w tak ogromnym stopniu, że jej wpływowi ulega każdy. Nowa era wywołuje gruntowne zmiany we wszystkim, co dotychczas obowiązywało, usprawniając to i podporządkowując nowym kryteriom. Kosmiczne wpływy osiągają taki stopień, że przełomowe wydarzenia, odkrycia i wynalazki stają się czymś powszednim. W tym "dostojnym" wieku mają miejsce również ogromne przemiany w warstwie duchowej.
...opracowano na podstawie "UFO z Plejad" Guido Moosbruger'a

Na stronie Jerzego Prokopiuka w artykule "New Age Movement" autor prezentuje pogląd francuskiego astrologa Alaina na temat epoki wodnika, który opublikował w "Middle Earth" nr6. Poniżej przedstawiam jego najważniejsze poglądy.

„Epoka Wodnika — pisze Alain — będzie bardzo istotną, ale zarazem też zagmatwaną, epoką w dziejach ludzkości, która skieruje nas z powrotem do Złotego Wieku. Oznacza ona przejście od zwykłej egzystencji do egzystencji świadomej, co u poszczególnego człowieka może się zacząć już od tego, że tu i teraz staje się sobą i tak przenosi się w przyszłość. Symbol Wodnika w obrębie tej epoki kształtuje ogólny nastrój lub jej konsystencję. Wodnik szuka wiedzy i prawdy, nie jest wprawdzie mistykiem, jest jednak idealistą. [...]

Epoka Wodnika jest fazą demistyfikacji wszystkiego, jak również odmowy narzucania nam czegokolwiek przez innych. Bóg umarł, czy też raczej: umarło wyobrażenie jednego jedynego Boga, który tylko raz, w niejasnych okolicznościach, pojawił się w określonym kraju już to jako jedyny Bóg, już to jako jedyny Syn Boży, który wcielił się w ciało człowieka (Jezusa z Nazaretu). Ma on być łagodnym odbiciem owego strasznego Boga przebywającego w niebie (lub na jakiejś górze), który sądzi, karze, niszczy (często bronią jądrową) i zsyła katastrofy naturalne. Jahwe u Żydów, Zeus u Greków i inni bogowie im podobni — wszyscy oni umarli. Boskość jawi się we wszystkim i nie domaga się wzajemnych usług [...].

Wprawdzie ciągle jeszcze może istnieć lęk w człowieku, który staje twarzą w twarz z Bogiem, ale dopiero jego kres pozwala nam miłować Boga.

Wodnik — to oczywiście nieposłuszeństwo, anarchia, rewolucja. Oznacza on koniec bogów z drugiej ręki, koniec mistrzów, guru i kapłanów, ojców i matek, i jeszcze wielu innych. Chodzi o to, żeby samemu osiągnąć mistrzostwo, korzystać z tej boskiej energii, jaka jest wszędzie dostępna. [...]

Epoka Wodnika przeżyje bezpośredni związek między jaźnią człowieka a wszechświatem czy energią kosmiczną. Człowiek epoki Wodnika ma rozwinięte poczucie sprawiedliwości. Nie będzie w niej już żadnych uprzywilejowanych, wszyscy bowiem siedzimy w tej samej łodzi płynącej nurtem Wodnika. Przeminie mistyczna elita w Królestwie Bożym. Pewne tajemnice okultne nie będą własnością fanatycznej mniejszości, to, co ukryte przestanie być tajemnicą: nie chodzi już o to, by w to wierzyć, lecz o to, żeby oprzeć się na nim i w nim kształtować własne życie.

Dzięki uwolnionej energii w epoce Wodnika, tantryzm będzie rządził wewnętrznym i zewnętrznym życiem człowieka. Zdrowy pokarm, przystosowywany do indywidualnych potrzeb, również przyczyni się do poprawy zdrowia ludzi. Umysł nie może być zdrowy, gdy chore jest ciało [...]

Fałszem jest mniemanie, że życie zewnętrzne jest nieważne, bo stanowi część złudzenia. W epoce Wodnika życie erotyczne, które w epoce Ryb było negowane i mało cenione w imię represyjnego ideału dziewiczości, obowiązku i czystości, zdobędzie duże znaczenie. [...]

Dzięki swej intuicji i wrodzonej mądrości, kobieta posiada niezwykły potencjał i w epoce Wodnika zrówna się z mężczyzną pod względem filozoficznym, a nawet go przewyższy. [...]

Struktury rodzinne i małżeńskie nie przetrwają długo, bo dla Wodnika istotna jest wolność i twórczość. Wszystko bowiem co robimy, służy radości — a nie powiększeniu dóbr materialnych, znaczeniu społecznemu czy władzy. Również wychowanie ulegnie ożywieniu. Będziemy w łagodny sposób prowadzili dzieci do podejmowania własnych decyzji, budzenia własnej świadomości, rozwijania twórczości i radości. [...]

Ponieważ nie będzie już jednego jedynego Boga, guru czy nauczyciela, nie będziemy musieli powoływać się na żadne wyłączne autorytety, a szkoły i dzieci będą stwarzać się same. Jeśli potrafimy odkryć w nas boskość, to wszyscy będziemy potencjalnymi nauczycielami.[...]

Integralny charakter epoki Wodnika zdecyduje także o rozwoju jej życia duchowego. Wodnik bowiem jest o tyle idealistą, o ile jest człowiekiem, który obiema nogami stoi na ziemi, ale zarazem chce wznieść się wysoko do nieba”.


opracował: Aleksander Wezuski